Choroby wrzodowe
Podstawy patogenetyczne choroby wrzodowej u człowieka w wieku podeszłym nie odbiegają od zasad ogólnie przyjętych w całej populacji chorych. Podobnie jak u osób młodych do powstania wrzodu dochodzi w wyniku niedoboru wewnątrzustrojowych prostaglandyn grupy E oraz braku równowagi między czynnikami „agresji" i ,,obrony" w obrębie błony śluzowej żołądka lub dwunastnicy. Wraz z wiekiem dochodzi jednak do ilościowych różnic w zakresie czynników patogenetycznych, prowadzących do Odmienności w morfologii i klinicznym przebiegu choroby wrzodowej. Należą do nich: 1) występowanie owrzodzeń żołądka, nierzadko mnogich, zwykle o wymiarach powyżej l cm i często o bezobjawowym przebiegu; w materiałach sekcyjnych bezobjawowe wrzody są znajdowane głównie u ludzi po 50 roku życia; ich przyczynę stanowi prawdopodobnie upośledzone ukrwienie żołądka wskutek miażdżycy naczyń; 2) wrzody towarzyszące innym, typowym dla wieku podeszłego, chorobom, np. zespołowi serca płucnego; 3) częstsze niż u osób młodych owrzodzenia i nadżerki, występujące w przebiegu stosowania niesteroidowych leków przeciwzapalnych. Natomiast przebieg kliniczny choroby wrzodowej dwunastnicy nie wykazuje różnic związanych z wiekiem i charakteryzuje się podwyższonymi wartościami wydzielania żołądkowego kwasu solnego.
programy na androida Implanty Katowice opiekunka osób starszych zabrze